İSHAK EDEBİYAT

Sonunda öldürdüm seni. Öyle işkence yaparak filan değil. Tertemiz ve kaşla göz arasında. Karabasanlarında, bir gün ecelinle değil de bir başkası, sapık bir seri katil tarafından öldürülme ihtimalini düşünüp düşünmediğini bilemeden hiç. Taşlar yerine oturdu. Bir klik sesi duymuş gibi oldum işim bittiğinde. İnsana neredeyse oh dedirtecek bir ferahlık hissi. Sevdiği bir şarkıyı söylemeye başlatacak o neşeli itki gelir yerleşir ya insanın dilinin ucuna, öyle. İşin aslı, o kısacık

“Çiçekçi bana bir gül ver Sevgilime değil, bir ölü için” Ahmet Erhan Evden çıkıyorum. Bugün cuma! Ziyarete gelenler olur. Çiçeklerim satılır. Yürüyorum. Ocağı kapattım mı? On kere baktım. Yürüyorum. Lodosun esintileriyle oluşan toz, yaprak, çöp yumağıyla dolu küçük bir hortum yüzüme vuruyor. Hapşı