İSHAK EDEBİYAT

Macide’nin mutsuzluğunun sebebini mahalleli de biliyordu bilmesine de, yine de sormadan edemiyorlardı. Onunsa verecek cevabı yoktu. İçini yakan boşluğun aklını başından aldığını kimseler bilmesin diye umursamaz gülümsemeye sığınıyor Kısmet  diyordu. Her sabah, kuşluk vaktine doğru uykusu bitir bitmez kapının önünde buluyordu kendini. Aklı çoktan sokağa fırlamış, çantasına asılmış gidiyordu. Bir pabuç geriden Macide’yi sürüklüyordu. Aklı önde ayakları arkada deli deli koşarken

Sabahın ilk ışıkları otogarın paslı çatısına vururken, Rıfat elindeki bastonla durağın kenarındaki bankta bekliyordu. Rüzgâr, gazete yapraklarını ayaklarının dibine sürüklüyor; çaycı, ocağın önündeki dumanın içinde bir görünüp bir kayboluyor, elindeki çay kaşığını tepsiye vurarak sesleniyordu: “Haydi tavşan kanııı!” Otobüs gecikmişti. Bir çay içmeyi düşündü, ama çaycının kirli önlüğüne bakınca vazgeçti. “Nasıl olsa birazdan gelir,” diye geçirdi içinden. Bu yaştan sonra insan

Birasından son yudumu alıp kahverengi cam şişeyi sahilin kumlarına doğru öfkeyle fırlattı ve bir süre gecenin karanlığında daha da koyulaşan fakat ayın şavkı ile menevişlenen denizin ortasında kaplumbağa sırtı gibi belirmiş Yunan adalarının durgun gölgelerini izledi. Uzayıp sünen, olduğumuz yerde dahi bizi yormayı başarabilen ve giderek ağırlaşan kurşun gibi bir gecenin içindeydik ikimiz. Bir buçuk metre yüksekliğindeki duvarın üstüne oturmuş ve çocuklar gibi ayaklarımızı aşa

1- Öykü yazmaya ne zaman, nasıl başladınız? Gazetecilik yaptığım yıllarda haberleştirdiğim olaylardan kurgular yaptığım zamanlar oldu. Ama onlara biçimsel olarak öykü denemez sanırım. O dönemde, gazetecilik geçmişi olan Marquez, Hemingway gibi büyük ustaların izinden gidip gidemeyeceğimi merak ettiğimi hatırlıyorum. Yine de öyküye yönelik olarak çalışmaya başlamam için Kovid-19 salgınının herkes gibi beni de eve hapsetmesi gerekti. Dört duvar arasında kalmaya tahammül edebilm

Geçtiğimiz günlerde Sibel Oğuz’un Eksik Parça Yayınevi’nden çıkan, ‘Bu Hikâye Tutar Canan’ isimli öykü kitabı,  ilk kitabı ‘Annem Zeytin ve Çay’ da olduğu gibi, genelde kişinin ailesi ve kendisi ile olan çatışmasını anlatan öykülerden oluşmaktadır.  İçsel seslerin çarpışmasını ve ussal olanla duygusal olanın iç içe geçişini yalın kurgular fakat yoğun bir dille anlatan Oğuz, bu hikâyeler ile içimizdeki oksimoron benliğe, dışarıdan görünmeyen sessiz çığlıklarımıza ayna tutmakta

Mevsim kış önüydü. Gülhane parkındaki koca gövdeli, kabukları yaşlılıktan grileşmiş çınar ağaçları kara bulutlarla kaplı göğe uzanıyordu. Yaprakları çoktan toprağa karışmıştı çınarın. Mevsimleri görebileceğiniz İstanbul’daki güzel yerlerden bir tanesidir Gülhane. Geleni gideni de eksik olmaz. Eşiyle, çocuğuyla gelenler, okullarından çıkıp sigaralarını yakalanma korkusu olmadan içmeye çalışan liseliler, yaşlılar, seyyar satıcılar, turistler, sevgililer… Bir de bunlardan ayrı t