İSHAK EDEBİYAT

Misafirler salonda. Her biri başka şehirden geldi. Çoğunlukla akrabalar. Bir kısmını sanki ilk defa görüyorum. Muhtemelen küçükken görmüşümdür de şimdi hatırlamıyorum. Hepsi çok iyi tanıyor beni. Antrede sarılıp kucaklaşırken, ben önlerine terlik koyarken, ne kadar güzelleştiğimi, beni son gördüklerinde şu kadarcık bir kız olduğumu filan anlatıp duruyorlar. Sessizce gülümsüyorum. Yarın nikâhım var. Evet, evleniyorum ben. Nişanlım Burak’la geçen sene işyerinde tanıştık. Annesi

Güne, karşımızdaki ilkokulun hoparlöründen yükselen meşhur “Baby Shark” melodisiyle uyanıyoruz. Otomatik. Bazen kapatmayı unuttukları için tatil günlerinde de çalıyor, uyutmuyor insanı. Evi yazın satın aldığımdan, hiç hesap etmemiştim bunu. İlk günlerde kaç defa gidip hoparlörü kurşunlamak geldi içimden. İyi ki silahım yoktu. Olsaydı yapar mıydım bilmiyorum ama sonraları alıştım sayılır. Haberleri izlerken, hanıma, “Şunu kulaklığını takıp dinle, senin yüzünden bir şey anlamıy

Gece. Yürek sızlatan bir bağırtı. Yürekten gelen bir ağlama. Ölümün sesi bu, ölenin duymadığı. Ölüm, geceye musallat olmuş zifiri karanlıktan daha acımasız. İnsan, onu ne kadar unutsa da hep hatırlatıyor kendini. Hastanenin soğuk koridorları alışık olduğu ağlamalarla yankılanıyordu. Ardı arkası kesilmiyor çığlıkların, gözlerde duramayan gözyaşları fayansları suluyordu. Saçını başını yolluyordu biri, annesi olmalı. Aldıkları acı haberin şoku ile belleri bükülen insanların her

Leylekler göç etmedi bu yaz. Günün muhtelif saatlerinde balkona çıkıp bekledi onları. Dışarıda sonsuz rahatsızlığıyla akıp gidiyordu yaşam: korna çalan arabalar, birbirine bağıran insanlar, evlerin açık camlarından sızan kötü şarkılar. Dünya bütün sesiyle bağırıyordu gene. Ama o memnun değildi durumdan. Başkalarının gürültüsünden kendi iç sesini duyamıyordu. Aradığı bir şey varmış gibi oradan oraya dolandı durdu evin içinde. Tül perdenin ardında kum rengi gökyüzü. Balkona sür

Her şey bir retina dekolmanı sonrası geçirdiğim vitrektomi ameliyatından sonra başladı. Retinamda oluşan bir yırtık sonrası göz küreme dolan kanla birlikte görüşüm bozulmuş, görme kaybı yaşar olmuştum. Bu maraz sol gözümde meydana geldiğinden, esasen, hayatımın o denli zorlaşmaması gerekirdi, neticede sağ gözümle yaşamımı idame ettirebilirdim. Gelgelelim sağ gözüm de doğuştan yaşanan bir sıkıntıdan dolayı halihazırda görmüyordu. Yani, sözün özü bu retina yırtığı sonucu oluşan