İSHAK EDEBİYAT

Aynanın karşısına geçti. Elleriyle alnını, gerdanını, yanaklarını tek tek gerip yüzünü inceledi. Gördüğüne ikna olmayınca yüzünü germeyi bıraktı. Aynadaki aksi kendisine yabancı biri gibiydi yıllardır; hayattan zevk almayan, duygusal ölümü gerçekleşmiş, oksijen israfı bir ceset. Kendini güzel bulduğu da yoktu. Kendini güzel bulan kadınlar gibi pervasız ve zalim değildi, çirkin bulanlar gibi çekimser ve içe kapanıktı. Yüzüne soğuk su çarptı, peşinden dişlerini fırçalamaya koyu

Dükkânların vitrinlerine bakınarak ana caddeyi iki taraflı boylu boyunca turladı. Birkaçına da girip çıktı ama o kadar lükslerdi ki işçi olarak bile olsa buraların adamı olmadığını, olamayacağını, doğuştan gelebilecek o asalet yetisini kolay kolay kazanamayacağını, insan kaynaklarında insanlığın farklı boyutuna evrilebilmeyi başaran hanım abla ve bey abiler, eğip bükme gereği duymadan, suratından çok kılığına bakınarak, bazıları buton burunlu olduğunu unutup kıvırmaya çalışar

“Kızılcıklar da olmuştur, ceplerimizi dolduralım,” diyor Yavuz, “annem de sever hem.” Aklı fikri yemekte, obur şey ne olacak. “Cepte...

Dişçi koltuğundan geniş, eski ve yerden yüksek bir ameliyat koltuğunda yatıyorum. Bademcik ameliyatını saymazsak daha önce ameliyat...

Elinde sigarası, ağır bir duman eşliğinde oturdu masasına. Yorgun bir kalem sesi başladı yeniden; çizdi, karaladı, sustu, sonra bir daha...

“Bir mum yakan, bir gölge yaratır.” Ursula K. Le Guin, Yerdeniz Büyücüsü   Kızıl sakallı ve pörtlek burunlu yaşlı karagöz ustası, söndü...

Tomurcuğun çiçeğe durduğu, toprağın uyandığı, paltoların naftalinlenip aynalı dolaplara kaldırıldığı günlerdi. Kasabada hayat canlanmış,...